اسم

(کُ رُِ) (اِ.)
۱- بچه چهارپایان.
۲- کودک، فرزند (به لحن تحقیر).

(کَ رَ یا رِ) (اِ.) خانه عنکبوت.

(کَ یا کُ نَ) (اِ.) چغندر.

(کَ یا کِ نَ) (اِ.) سیاه دانه، شونیز.

(کُ رَ) (اِ.) برنج.

(کَ رَ) (اِ.) کابوس، بختک.

(کُ رَ) (اِ.)
۱- میدان اسب دوانی.
۲- اسبی که رنگش قهوه‌ای روشن باشد.
۳- حلقه زدن مردم.

(~.) (اِ.) دیگی که رنگرزان رنگ‌ها را در آن می‌جوشانند. کرنگ نیز گویند.

(کُ رُ) (اِ.) لیف جولاهگان و شوی مالان که عبارت است از جاروب مانندی که بدان آش و آهار بر تاره جامه مالند.