کاواک
(اِ.) نک کابوک.
(یِ) [ فر. ] (اِ.)
۱- سربازی که در صنف سوار است ؛ سواره.
۲- مردی که زنی را در رقص و ضیافت همراهی کند.
(وِ) [ انگ. ] (اِ.) پوشش چیزی مثل کتاب یا لباس که معمولاً مانع دیده شدن شکل اصلی آن نمیشود، پوشن (فره).
[ انگ. ] (اِ.) = کانوا: نوعی نخ که از کرک یا ابریشم میریسند و با آن لباس زمستانی میبافند، کاموا.