اسم

کاغذ

(غَ) [ از چی. ] (اِ.) ورقه نازک، خم پذیر و مسطحی که معمولاً از خمیر الیاف گیاهی ساخته می‌شود و غالباً بر آن چیز نویسند یا چاپ کنند. ؛ ~سیاه کردن کنایه از: نویسندگی کردن، نوشتن (حالت تحقیر). ؛~پاره کاغذی که محتوی آن فاقد ارزش است.

    کاسه بند

    (~. بَ)
    ۱- (ص فا.) آن که ظروف شیشه‌ای و چینی و چوبی شکسته را بند می‌زند.
    ۲- (اِمر.) آلتی که پهلوانان کشتی با اجازه استادان و مشایخ به کاسه زانوی خود می‌بسته و در وسط آن آیینه کوچکی نیز قرار می‌دادند. این عمل کفایتی بود از این که زانوی صاحب کاسه بند به خاک نمی‌رسد.

      کاسه پشت

      (~. پُ) (اِ.)
      ۱- لاک پشت، سنگ پشت.
      ۲- کنایه از: آسمان، فلک.

        کاسه کوزه

        (~. زِ) (اِ.)
        ۱- مجموعه ظرف‌های خانه.
        ۲- مجموعه اثاث و اسباب کار کسی.

          کاسر

          (سَ) (اِ.) یکی از انواع پست ماهوت چون شالکی.

            کاسکت

            (کِ) [ فر. ] (اِ.) = کاسک:
            ۱- کلاه لبه دار.
            ۲- کلاهی از جنس فلز و غیره که سر را از خطر حفظ می‌کند، کلاه ایمنی.

              کاسنی

              (اِ.) گیاهی است علفی و پایا از تیره مرکبان که در حقیقت سردسته این تیره‌است. دارای ساقه خشن و برگ‌های تلخ مزه و پوشیده از کرک. گل‌های آبی و گاه سفید و قرمز دارد. برگ‌های این گیاه در تداوی بیماران مبتلا به تب نوبه مورد استفاده قرار می‌گیرد، تلخک.

                Scroll to Top