اسم

(قُ) (اِ.) چهارپایی (اسب، استر، خر) که دو پایش از هم جدا و دور باشد و مهره‌های زانوهایش نزدیک و به هم پیوسته، چنان که هنگام راه رفتن برهم ساید.

(قُ زُ) [ ع. ] (اِ.) رود بزرگ، دریای پرآب.

(~.) [ ع. قلعی ] (اِ.) ارزیز؛ فلزی است قابل تورق، نرم و نقره‌ای رنگ.

(قَ عَ یا عِ) [ ع. قلعه ] (اِ.) دژ، حصار. ج. قلاع.

(قَ دَ یا دِ) [ ع. قلاده ] (اِ.)
۱- گردن بند.
۲- زنجیری که بر گردن حیوانات یا مجرمین می‌بندند.
۳- واحدی برای شمارش گربه س انان.

(قَ سَ) (اِ.) فلاخن.

(قِ) [ ع. ] (اِ.) جِ قلعه.

(قَ یا قُ) (اِ.) پیرامون دهان ؛ پوز، پوزه.

(قَ ئِ) [ ع. ] (اِ.) جِ قلاده.

(قَ لْ) [ ع. ] (اِ.)
۱- عضوی ماهیچه‌ای که در سمت چپ قفسه سینه جا دارد و کارش رساندن خون به تمام نقاط بدن است.
۲- خاطر، ضمیر.
۳- دانش، علم.
۴- میان، وسط، درون، داخل.
۵- مرکز.
۶- میانه لشکر.