اسم

(قَ) [ تر. ] (اِ.) بخشی از زین اسب که از چوب سازند، چوب زین.

(قَ دَ یا دِ) [ ع. قلاده ] (اِ.)
۱- گردن بند.
۲- زنجیری که بر گردن حیوانات یا مجرمین می‌بندند.
۳- واحدی برای شمارش گربه س انان.

(قَ سَ) (اِ.) فلاخن.

(قِ) [ ع. ] (اِ.) جِ قلعه.

(قَ فِ) [ معر. ] (اِ.)
۱- پیمانه.
۲- واحدی برای اندازه گیری زمین تقریباً برابر با ۱۵۰۰ متر.

(قُ) (عا.) (اِ.) وقتی که اناری را به چند بخش تقسیم کنند، هر تکه آن را که شامل چند دانه با پوسته سفید آن است ققسی گویند.

(قُ)(اِ.) = ققنس:مرغی است افسانه‌ای که منقارش سوراخ‌های فراوان دارد و آوازهای عجیب درمی آورد. هزار سال عمر می‌کند و چون مرگش فرا رسد هیزم بسیار جمع می‌کند و بر بالای آن می‌نشیند و آن قدر بال می‌زند تا هیزم آتش بگیرد و بسوزد و از خاکسترش ققنوس جدیدی به وجود می‌آید.

(قُ) [ ع. ]
۱- (فع.) فعل امر از «قول» بگو.
۲- (اِ.) قول، گفتار.