اسم

(وِ) (اِ.) فِر، موی پُر پیچ و تاب.

(~. نِ) [ ع – فا. ] (اِ.) محلی که وزیر و همکارانش در آن جا کار می‌کنند.

(وَ زَ) [ ع. ] (اِ.) پناهگاه.

(وِ) [ ع. ] (اِ.)
۱- بزه، گناه.
۲- سنگینی، بار گران. ج. اوزار.

(وُ زَ) [ ع. وزراء ] (اِ.) جِ وزیر.

(وُ یِّ) [ ازع. ] (اِ.) حق وجهی که بابت داخل شدن در جایی پرداخت می‌شود، حق الورود.

(~.) (اِ.) تیرگی، کدورت ؛ مق. فروغ.