اسم

قلب

(قَ لْ) [ ع. ] (اِ.)
۱- عضوی ماهیچه‌ای که در سمت چپ قفسه سینه جا دارد و کارش رساندن خون به تمام نقاط بدن است.
۲- خاطر، ضمیر.
۳- دانش، علم.
۴- میان، وسط، درون، داخل.
۵- مرکز.
۶- میانه لشکر.

    قلب

    (~.) [ ع. ]
    ۱- (مص م.) تغییر دادن و دیگرگون کردن چیزی.
    ۲- واژگون ساختن چیزی.
    ۳- در فارسی به معنی زر و سیم ناسره.
    ۴- (اِ.) نام یکی از صنایع شعری.

      قلب الاسد

      (قَ بُ لْ اَ سَ) [ ع. ] (اِ.)
      ۱- دل شیر، قلب اسد.
      ۲- نام ستاره‌ای به رنگ آبی – سفید و قدر ۳/۱ در میان صورت فلکی شیر یا اسد که ۸۶ سال نوری با ما فاصله دارد.

        قلبه

        (قُ بِ) (اِ.) چوبی که گاوآهن را به آن ببندند و به گردن گاو بگذارند.

          قلاب

          (قُ لّ) [ ع. ] (اِ.) وسیله خمیده سرکج برای گرفتن، کشیدن یا آویختن.

            قلاب دوزی

            (~.) (اِ مص.) دوختن نقش و نگار با ابریشم یا خامه بر روی پارچه.

              قلاچ

              (قُ لّ) [ تر. ] (اِ.) جستن اسب و راه جسته جسته رفتن آن.

                پیمایش به بالا