اسم

(قُ) [ تر. ] (اِ.) چیزی است که از دوغ به دست آید و آن چنین است که دوغ را جوش دهند تا بسته شود، باز به دست بر هم زنند تا ترش تر گردد.

(قُ) [ ع. ] (اِ.) جِ قرح ؛ ریش‌ها، زخم‌ها.

(قُ) [ ع. ] (اِ.) جِ قرض.

(قُ) [ ع. ] (اِ.) جِ قرن.

(قُ هَ یا هِ) (اِ.) = گروهه. گورهه: گلوله (خواه از سنگ باشد، خواه از گل و خواه از چیزی دیگر).

(قَ حَ یا حِ) [ ع. قریحه ] (اِ.) طبع، ذوق.

(قَ) [ ع. ]
۱- (ص.) مقروض.
۲- (اِ.) شعر

(قَ) [ ع. ] (اِ.)
۱- همسر، همدم.
۲- یار.
۳- نزدیک. ج. قرنا(ء)، اقران.

(قَ نِ) [ ع. قرینه ] (اِ.)
۱- زوجه.
۲- علامت واثر.
۳- شبیه.
۴- علامت و نشانه‌ای که دلیلی باشد برای پی بردن به چیزی.