اسم

(قَ یِ) [ ع. قریه ] (اِ.)
۱- ده، دهکده.
۲- شهر. ج. قری.

(قَ زّ) [ معر. ] (اِ.) ابریشم.

(~. سَ) [ تر – فا. ] (اِ.) گروهی که از طرف دولت مامور حفاظت راه‌ها و جاده‌ها می‌شوند تا مسافران و کاروان‌ها را از شر قاطعان طریق محفوظ دارند، امنیه، ژاندارم.

(قَ رَ قُ) [ تر. ] (اِ.) یکی از انواع لبنیات به رنگ سیاه و بامزه بسیار ترش که از دوغ به دست می‌آید.

(قَ رَ. نِ) [ تر – فا. ] (اِ.) نی بزرگ که از چوب و فلز ساخته می‌شود.

(قُ) [ تر. ] (اِ.) چیزی است که از دوغ به دست آید و آن چنین است که دوغ را جوش دهند تا بسته شود، باز به دست بر هم زنند تا ترش تر گردد.

(قُ) [ ع. ] (اِ.) جِ قرح ؛ ریش‌ها، زخم‌ها.

(قُ) [ ع. ] (اِ.) جِ قرض.

(قُ) [ ع. ] (اِ.) جِ قرن.