اسم

(قُ) [ ع. ] (اِ.) جِ قرن.

(قُ هَ یا هِ) (اِ.) = گروهه. گورهه: گلوله (خواه از سنگ باشد، خواه از گل و خواه از چیزی دیگر).

(قَ حَ یا حِ) [ ع. قریحه ] (اِ.) طبع، ذوق.

(قُ یا قِ) [ تر. ] (اِ.) خدمتکار، کنیزک. ج. (به سیاق فارسی) قرناقان.

(قَ رَ نِ) [ فر. ] (اِ.) جایی که به علت شیوع بیماری مورد محافظت قرار می‌گیرد و ورود و خروج افراد کنترل می‌شود.

(قَ رَ فُ) [ ع. ] (اِ.) میخک، گل میخک.

(قَ) (اِ.)
۱- سایه بانی که از آجر و سیمان بالای پنجره‌ها و درهای ساختمان می‌سازند.
۲- نوار باریکی از سنگ، موزاییک و مانند آن در پایین دیوار که برای پیشگیری از کثیف شدن آن نصب می‌کنند.

(قَ طُ) [ معر. ] (اِ.) عقل، فهم، هوش.

(قَ یِّ) [ ع. قرنیه ] (اِ.) لایه شفافی که در جلو چشم قرار دارد و نور را از خود عبور می‌دهد.