اسم

(قُ) [ ع. ] (اِ.) جِ قرن.

(قُ هَ یا هِ) (اِ.) = گروهه. گورهه: گلوله (خواه از سنگ باشد، خواه از گل و خواه از چیزی دیگر).

(قَ حَ یا حِ) [ ع. قریحه ] (اِ.) طبع، ذوق.

(قَ) [ ع. ]
۱- (ص.) مقروض.
۲- (اِ.) شعر

(قَ) [ ع. ] (اِ.)
۱- همسر، همدم.
۲- یار.
۳- نزدیک. ج. قرنا(ء)، اقران.

(قَ نِ) [ ع. قرینه ] (اِ.)
۱- زوجه.
۲- علامت واثر.
۳- شبیه.
۴- علامت و نشانه‌ای که دلیلی باشد برای پی بردن به چیزی.

(قَ یِ) [ ع. قریه ] (اِ.)
۱- ده، دهکده.
۲- شهر. ج. قری.

(قَ زّ) [ معر. ] (اِ.) ابریشم.

(~. سَ) [ تر – فا. ] (اِ.) گروهی که از طرف دولت مامور حفاظت راه‌ها و جاده‌ها می‌شوند تا مسافران و کاروان‌ها را از شر قاطعان طریق محفوظ دارند، امنیه، ژاندارم.

(قَ رَ قُ) [ تر. ] (اِ.) یکی از انواع لبنیات به رنگ سیاه و بامزه بسیار ترش که از دوغ به دست می‌آید.