اسم

قرت

(قُ) [ تر. ] (اِ.) یک دم آب، جرعه. ؛~. ~جرعه جرعه.

    قرچه

    (قَ رَ چَ) (اِ.) یکی از نغمات فرعی ایران که توسط آن می‌توان از سه گاه وارد شور شد.

      قرچی

      (قُ) [ تر – مغ. ] (اِمر.) = قورچی:
      ۱- رئیس جبه خانه.
      ۲- جبه پوش، سلاحدار، مسلح.

        قرح

        (قَ) (اِ.)
        ۱- زخم.
        ۲- اثر گزیدگی سلاح.
        ۳- آبله ریز که بر اندام برآید.

          قرد

          (قِ) [ ع. ] (اِ.) بوزینه، میمون. ج. قرد.

            قرسنه

            (قَ سَ نَ یا نِ) = کرسنه: (اِ.) چرک و ریمی که بر روی جراحت بسته و سخت شده باشد.

              قرشت

              (قَ رَ شَ) (اِ.) ششمین صورت از صور هشتگانه حروف جمل. شامل: ق ر ش ت.

                قرآن

                (قُ) [ ع. ] (اِ.) نام کتاب آسمانی مسلمانان که بر محمد (ص) نازل شد. ؛~ خدا که غلط نشده! عبارت کنایی دال بر بی اهمیت بودن یا خالی از ایراد نبودن آن چه روی داده یا روی می‌دهد. نظر به اهمیت و بی غلط بودن قرآن.

                  پیمایش به بالا