اسم

قره العین

(قُ رَّ هُ لْ عَ یْ) [ ع. ] (اِ.)۱ – آنچه مایه روشنی چشم شود.
۲- مجازاً، فرزند.

    قرت

    (قُ) [ تر. ] (اِ.) یک دم آب، جرعه. ؛~. ~جرعه جرعه.

      قرچه

      (قَ رَ چَ) (اِ.) یکی از نغمات فرعی ایران که توسط آن می‌توان از سه گاه وارد شور شد.

        قرچی

        (قُ) [ تر – مغ. ] (اِمر.) = قورچی:
        ۱- رئیس جبه خانه.
        ۲- جبه پوش، سلاحدار، مسلح.

          قران

          (قِ) (اِ.) واحد پول ایران در عهد قاجاریه و اوایل پهلوی و آن مسکوکی نقره بود به وزن ۲۴ نخود، معادل یک ریال کنونی. ؛یک ~ را دو قران کردن با زحمت بسیار سودی به دست آوردن.

            قراول

            (قَ وُ) [ تر. ] (اِ.) نگهبان، دیدبان، پاسدار، مستحفظ.

              قراول خانه

              (~. نِ) [ تر – فا. ] (اِمر.)
              ۱- مکانی بلند قریب یک فرسنگ بیرون شهر که شب و روز سربازان در آن مراقب بودند و چون سپاه دشمن را از دور می‌دیدند برای اطلاع مردم شهر آتش روشن می‌کردند یا به وسیله‌ای آنان را آگاه می‌ساختند.
              ۲- اطاقی که قراولان یک واحد نظامی در آن مستقرند، پاسدارخانه.

                پیمایش به بالا