اسم

قران

(قِ) (اِ.) واحد پول ایران در عهد قاجاریه و اوایل پهلوی و آن مسکوکی نقره بود به وزن ۲۴ نخود، معادل یک ریال کنونی. ؛یک ~ را دو قران کردن با زحمت بسیار سودی به دست آوردن.

    قراول

    (قَ وُ) [ تر. ] (اِ.) نگهبان، دیدبان، پاسدار، مستحفظ.

      قراول خانه

      (~. نِ) [ تر – فا. ] (اِمر.)
      ۱- مکانی بلند قریب یک فرسنگ بیرون شهر که شب و روز سربازان در آن مراقب بودند و چون سپاه دشمن را از دور می‌دیدند برای اطلاع مردم شهر آتش روشن می‌کردند یا به وسیله‌ای آنان را آگاه می‌ساختند.
      ۲- اطاقی که قراولان یک واحد نظامی در آن مستقرند، پاسدارخانه.

        قرابه

        (قَ رَّ بِ) [ ع. ] (اِ.) شیشه شراب، صراحی.

          قراثا

          (قَ) [ ع – فا. ] (اِ.) بهترین قسم خرما است.

            قراح

            (قَ) [ ع. ] (اِ.)
            ۱- آب صاف پاکیزه که چیزی با وی نیامیخته باشد.
            ۲- زمین بی آب و گیاه.

              قرار

              (قَ) [ ع. ]
              ۱- (مص ل.) پابرجا شدن، آرام گرفتن.
              ۲- (اِمص.) پایداری، استواری.
              ۳- (اِ.) صبر، شکیبایی.
              ۴- عهد، پیمان.
              ۵- حکم موقت.

                پیمایش به بالا