اسم

[ ع. ] (اِ.) یکی از آلات موسیقی شبیه به سنتور که با انگشتان دست نواخته می‌شود.

(اِ.) نام نوایی از موسیقی قدیم ایران.

(اِ.) فرش بزرگ.

(چِ) (اِ.) قالی کوچک.

(مَ) [ ع. قامه ] (اِ.) قد، اندام، تنه آدمی. ج. قامات.

(~.) [ ازع. قامه ] (اِ.) اذان خفیف که پس از اذان گویند.

[ تر. ] (اِ.) = قمیش. غامیش:
۱- نی، قصب.
۲- نیستان.

(نْ) (اِ.) = غانغاریا: فساد و عفونت، فساد و عفونتی که در قسمتی از عضله یا استخوان پیدا شود و آن را سیاه و فاسد کند.

[ معر – یو. ] (اِ.)
۱- قاعده، آیین.
۲- اصل و مقیاس چیزی.
۳- مقررات و احکام دولتی.