اسم

(فَ) [ ع. فیحاء ] (اِ.) زمین فراخ.

(اِ.)
۱- افسوس، تأسف.
۲- ریشخند، لاغ.

(زِ) (اِ.) پیروزه، از سنگ‌های گران بهای معدنی به رنگ آبی آسمانی.

(اِ.) پیروزی.

(فُ وَّ) [ ع. ] (اِ.) ج. فُوُهه.
۱- دهانه کوه، راه، رودخانه.
۲- شورش، غوغا.

[ فر. ] (اِ.) مکتب گروهی از نقاشان فرانسوی که در آثار خود دورگیری‌های زمخت و رنگ‌های تند و نامتعارف و شکل‌های ساده شده به کار می‌بردند و از سه بُعد نمایی و سایه روشن کاری پرهیز می‌جستند.

(فُ) [ ع. ] (اِ.) دل، قلب ؛ ج. افئده.

(فَ یْ) [ ع. فی ء ] (اِ.)
۱- سایه.
۲- غنیمت.
۳- دسته‌ای از پرندگان.

(اِ.) نرخ، قیمت بازاری.

(اِ.) شغل، کار، عمل، پیشه.