اسم

(فُ) [ فر. ] (اِ.)
۱- نمونه، سرمشق، دستور (فره).
۲- رمز.
۳- نشان دادن یک اصل یا رابطه‌ای معین با نمادهای ریاضی.
۴- نمایاندن یک ترکیب یا ساختمان شیمیایی با نمادها و علامات اختصاری.

(فُ لِ) [ فر. ] (اِ.)
۱- مجموعه فرمول‌ها.
۲- مجموعه دستورهای ترکیب ادویه.

(فُ) [ ع. ] (اِ.) تابه سفالین که در آن نان پزند.

(فَ) [ سنس. ] (اِ.) پایاب.

(فِ) (اِ.)
۱- مهتر روستاییان.
۲- شیر ستبر گردن و دلیر.

(فِ رِ) (اِ.) نیم تنه نظامی.

(فُ رُ) (اِ.) پیرامون دهان، گرداگرد دهان.

(~.) (اِ.)
۱- حاکم.
۲- مأموری که از طرف وزارت کشور اداره امور شهر را به عهده دارد.