اسم

(فِ) (اِ.)
۱- مهتر روستاییان.
۲- شیر ستبر گردن و دلیر.

(فِ رِ) (اِ.) نیم تنه نظامی.

(فُ رُ) (اِ.) پیرامون دهان، گرداگرد دهان.

(فُ) [ فر. ] (اِ.) شکل و قالبی که به وسیله آن هنرمند منظور خود را بیان کند.

(فَ) [ په. ] (اِ.)
۱- دستور، امر، حکم.
۲- توقیع پادشاه.
۳- وسیله کنترل اتومبیل، دوچرخه، موتورسیکلت.

(فَ رْ کَ) (اِ.) نک فرکن.

(فَ رْ گَ) (اِ.) هر یک از فصول کتاب وندیداد.

(فُ رْ) [ فر. ] (اِ.)
۱- ریخت، شکل، وضع.
۲- جامه هم شکل.
۳- چند صفحه کتاب (معمولاً ۸ تا ۱۶) که با هم چاپ شود.
۴- برگ چاپی برای نوشتن اطلاعات خواسته شده، برگه (فره).

(فَ رَ) (اِ.) اندوه، دلتنگی.

(فُ تِ) [ فر. ] (اِ.)
۱- تشریفاتی.
۲- ظاهرسازی.