اسم

(~.) [ ع. ] (اِ.) میان سر، تارک.

(فُ رْ) [ ع. ]
۱- (ص.) آن چه که حق و باطل را از هم جدا کند.
۲- (اِ.) قرآن.

(فِ قَ) [ ع. فرقه ] (اِ.) نک فرقه.

(فُ ضَ یا ض) [ ع. فرضه ] (اِ.)
۱- رخنه و سوراخی که از آن آب کشند.
۲- سوراخ پاشنه در.
۳- دهانه جوی.
۴- جای درآمدن به کشتی از لب دریا.
۵- دهان دوات.

(فَ یّ) [ ع. ] (اِ.) جِ فرضیه.

(فَ یِّ) [ ع. فرضیه ] (اِ.)
۱- حدس، گمان.
۲- حدس و گمان درباره یک موضوع علمی.

(فَ رَ) [ ع. ] (اِ.)
۱- نشان راه.
۲- کسی که پیش از قوم حرکت می‌کند تا اسباب کار را تهیه کند.

(فَ رْ) [ ع. ] (اِ.)
۱- آن چه که از اصل چیزی جدا شود.
۲- شعبه، شاخه.
۳- سود پول.

(فِ عُ) [ معر. ] (اِ.)
۱- عنوان هر یک از پادشاهان قدیم مصر.
۲- مجازاً ستمکار، ظالم.