فرغانج
(فَ) [ تر. ] (اِ.) = فرغانچ: ماده (گاو، خر) فربه پر گوشت.
(فَ غَ) (اِ.)
۱- جوی آب.
۲- خشک رود، جایی که آب از آن گذشته و مقدار کمی آب به جا مانده باشد.
۳- گودال، آبگیر.
(فَ رْ) [ ع. ]
۱- (مص م.) واجب گردانیدن.
۲- پنداشتن.
۳- (اِ.) آن چه که خداوند بر انسان واجب کرده.
۴- گمان، پندار.
(فِ رِ) [ فر. ] (اِ.) نقاشی به وسیله آب رنگ بر سطح گچی مرطوب دیوار. در فرسک سازی از آن جهت آب رنگ به کار میبرند که رنگها از متن دیوار نفوذ کنند و جزو زمینه به نظر آیند.