اسم

(فَ رْ زَ) (اِ.) نک فرسنگ.

(فَ رْ) (اِ.) مهره وزیر در بازی شطرنج.

(فَ رْ دْ. نِ) [ ع – فا. ] (اِ.) خلوت خانه، چله خانه، اطاقی در خانقاه برای چله نشستن.

(فَ رْ دَ) (اِ.) = فردرد: چوبی که پشت در می‌انداختند تا در باز نشود.

(~.) (اِ.) سبزی ای که در غایت تری و طراوت باشد. فرزد، فریز، فریس، فرزه، پریز، فریژ و فریج نیز گفته می‌شود.

(~.) [ ع. ] (اِ.) معرب فرزین، مهره وزیر در شطرنج.

(فَ زَ جَ یا جِ) [ معر. ] (اِ.) آن چه زنان به خود برگیرند؛ شیاف، شافه، پرزه، پرزگ نیز گویند.

(فَ) [ سغ. ]
۱- (اِ.) بتکده، بتخانه.
۲- شهری در تبت که بتخانه‌های آن معروف بوده.

(فَ) (اِ.) نک پرخاش.