اسم

غضاره

(غَ رَ یا رِ) [ ع. غضاره ] (اِ.)
۱- سفال سبزی است که برای دفع چشم زخم به کار برند؛ طین حر.
۲- کاسه بزرگ ؛ ج. غضائر (غضایر).

    غضاضت

    (غَ ضَ) [ ع. غضاضه ] (اِمص.)۱ – فرو خوابانیدن چشم.
    ۲- تر و تازه شدن.
    ۳- تازه روی شدن.
    ۴- خواری.
    ۵- نقصان.

      غضب

      (غَ ضَ) [ ع. ]
      ۱- (مص ل.) خشم گرفتن.
      ۲- (اِمص.) خشمگینی.
      ۳- (ا ِ.) خشم.

        غشاء

        (~.) [ ع. ] (اِ.) پرده پوششی حول و درون برخی اندام‌های درونی و قسمت سطحی سیتوپلاسم سلول‌های حیوانی و پرده سلولزی حول سلول‌های گیاهی.

          غژم

          (غُ) (اِ.) هر دانه میوه انگور که به خوشه متصل است، یک عدد از میوه انگور که به خوشه متصل است، یک حبه انگور؛ غژمه، حبه، گله، غجمه نیز گویند.

            غسات

            (غَ) [ ع. غساه. ] (اِ.) غوزه خرما، خرمای نارسیده.

              غساق

              (غَ سّ) [ معر. ]
              ۱- (ص.) سرد و گندیده، بدبو.
              ۲- (اِ.) چرکِ زخم، هرچیز گندیده و بدبو.

                پیمایش به بالا