غزغن
(غَ غَ) (اِ.) = غزغند: پوست غیر کیمخت که از آن کفش دوزند.
(غَ زَ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) عشق بازی کردن.
۲- حکایت کردن از عشق به زنان.
۳- (اِ.) شعری مرکب از چند بیت که دارای یک وزن بوده و آخر مصراع اول با آخر مصراعهای دوم هم قافیه باشد. ؛~ خداحافظی را خواندن کنایه از: مردن، از دنیا رفتن.
(غَ)
۱- (اِ.) نشسته راه رفتن مانند اطفال یا معلولین.
۲- شل.
۳- فلج، کسی که خود را روی زمین میکشد.