اسم

غزغن

(غَ غَ) (اِ.) = غزغند: پوست غیر کیمخت که از آن کفش دوزند.

    غزل

    (غَ زَ) [ ع. ]
    ۱- (مص ل.) عشق بازی کردن.
    ۲- حکایت کردن از عشق به زنان.
    ۳- (اِ.) شعری مرکب از چند بیت که دارای یک وزن بوده و آخر مصراع اول با آخر مصراع‌های دوم هم قافیه باشد. ؛~ خداحافظی را خواندن کنایه از: مردن، از دنیا رفتن.

      غزل

      (غَ زْ) [ ع. ]
      ۱- (مص م.) ریسیدن.
      ۲- (اِ.) رشته، ریسمان.

        غزلیات

        (غَ زَ یّ) [ ع. ] (اِ.) جِ غزلیه. در تداول معمولاً در مورد جمع غزل به کار برند.

          غزه

          (~.) (اِ.) بیخ دم حیوانات چرنده و پرنده.

            غزو

            (غَ) [ ع. ]
            ۱- (مص ل.) جنگ کردن با دشمن.
            ۲- (اِ.) جنگ‌هایی که پیغمبر شخصاً در آن حضور داشتند.

              غزوه

              (غَ وَ یا وِ) [ ع. ] (اِ.) یک غزو، یک بار جنگ کردن.

                غژ

                (غَ)
                ۱- (اِ.) نشسته راه رفتن مانند اطفال یا معلولین.
                ۲- شل.
                ۳- فلج، کسی که خود را روی زمین می‌کشد.

                  پیمایش به بالا