اسم

(غُ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) فرو رفتن و ناپدید شدن آفتاب یا هر ستاره دیگر.
۲- (اِ.) هنگام غروب آفتاب.

(غَ رَ) (اِ.) صدایی که هنگام گریستن در گلو می‌پیچد.

(غُ یا غِ) [ ع. ] (اِ.) پرنده‌ای است از راسته پا بلندان، دارای بال‌های دراز و ساق‌های طویل که به فارسی آن را کلنگ خوانند. غِرنیق، غُرنیق، غُرانق ؛ ج. غَرانیق، غَرانق و غَرانقه.

(غُ رِّ) (اِ.)
۱- صدای رعد یا غرّش جانوران درنده.
۲- فریاد سهمناک.

(غُ رَّ) [ ع. غره ] (اِ.)
۱- پیشانی.
۲- ماه نو.
۳- برگزیده و پسندیده از هر چیز.
۴- بزرگ و مهتر قوم.
۵- اول هر چیز.

(غَ رْ) (اِ.) نای، نی میان تهی.

(غَ غَ ش) (اِ.) جنجال، غوغا.

(غُ فَ) (اِ.) = گرفج: هر هیزمی که زود آتش در آن افتد.

(غُ فِ) [ ع. ] (اِ.)
۱- بالاخانه، بام.
۲- اتاق یا قسمتی مجزا از یک سالن.