اسم

(غَ) [ ع. ] (اِ.) آبگیر، تالاب.

(غَ رِ) [ ع. غدیره ] (اِ.) گیسوی بافته.

(غَ) [ ع. غذاء ] (اِ.) خوردنی، آن چه خورده شود.

(~.) (اِ.) مخفف غرد. خانه چوبین و نئین، به این معنی در ترکیب آید: بادغر.

(غُ) [ ع. ] (اِ.)
۱- زاغ.
۲- کلاغ.

(غَ رَ) (اِ.) جامه روز جنگ.

(غَ رِ) (اِ.) نک غداره.

(غَ پَ) (اِ.) گیاهی است که از آن بوریا بافند؛ لخ، روخ.

(غَ ثَ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) استفراغ کردن.
۲- (اِ.) قی.