اسم

[ ع. ] (اِ.) جِ غایت. پایان، نهایت‌ها.

(یَ) [ ع. غایه ] (اِ.)
۱- پایان، نهایت.
۲- مقصد، مقصود. ؛ ~ مطلوب نهایت آرزو، تمامی مطلوب.

(یِ رِ یا رَ) [ ع. غائره ]
۱- (اِفا.) مؤنث غایر.
۲- (اِ.) گرمگاه.
۳- نیمروز.

(یَ) [ ع. غائط ] (اِ.)
۱- زمین پست.
۲- مدفوع انسان.

(یِ لِ) [ ع. غائله ] (اِ.)
۱- فساد، آشوب.
۲- آسیب، بلای ناگهانی.

(اِ.) درختی است از تیره پیاله داران و از دسته غان‌ها که دارای برگ‌هایی با دمبرگ دراز و دندانه دار و نوک تیز می‌باشد. از پوست آن در برخی نقاط مخصوصاً در روسیه نوعی قطران بنام قطران غان می‌گیرند.

(اِ.)
۱- صدای کلاغ.
۲- فتنه و آشوب.