اسم

غایط

(یَ) [ ع. غائط ] (اِ.)
۱- زمین پست.
۲- مدفوع انسان.

    غایله

    (یِ لِ) [ ع. غائله ] (اِ.)
    ۱- فساد، آشوب.
    ۲- آسیب، بلای ناگهانی.

      غان

      (اِ.) درختی است از تیره پیاله داران و از دسته غان‌ها که دارای برگ‌هایی با دمبرگ دراز و دندانه دار و نوک تیز می‌باشد. از پوست آن در برخی نقاط مخصوصاً در روسیه نوعی قطران بنام قطران غان می‌گیرند.

        غایات

        [ ع. ] (اِ.) جِ غایت. پایان، نهایت‌ها.

          غایب

          (یِ) [ ع. غائب ] (اِفا.)
          ۱- کسی که حضور نداشته باشد.۲ – پنهان.
          ۳- سوم شخص.

            غاک

            (اِ.)
            ۱- صدای کلاغ.
            ۲- فتنه و آشوب.

              پیمایش به بالا