اسم

غالیه

(یِ) [ ع. غالیه ]
۱- (ص.) مؤنث غالی، گران.
۲- (اِ.) بوی خوشی مرکب از مشک و عنبر و باله به رنگ سیاه که موی را بدان خضاب کنند.

    غاک

    (اِ.)
    ۱- صدای کلاغ.
    ۲- فتنه و آشوب.

      غال

      (اِ.)
      ۱- غار، شکاف کوه.
      ۲- جای خواب گوسفندان در کوه.
      ۳- سوراخی در زمین که جانورانی مانند روباه و شغال در آن زندگی می‌کنند.

        غال

        (اِ.)
        ۱- خانه، منزل.
        ۲- آشیانه زنبور.

          غاسق

          (س) [ ع. ]
          ۱- (اِفا.) تاریک شونده.
          ۲- (اِ.)ماه.
          ۳- شب تاریک.

            پیمایش به بالا