(اِ.) نک غال.
(شَ) (اِمر.) چوبی که بدان گاو را رانند.
[ ع. ] (اِفا.) گمراه. ج. غاوون ؛ غوات.
[ ع. ] (اِ.) جِ غایت. پایان، نهایتها.
(یِ) [ ع. غائب ] (اِفا.) ۱- کسی که حضور نداشته باشد.۲ – پنهان. ۳- سوم شخص.
(یَ) [ ع. غایه ] (اِ.) ۱- پایان، نهایت. ۲- مقصد، مقصود. ؛ ~ مطلوب نهایت آرزو، تمامی مطلوب.
(یِ رِ یا رَ) [ ع. غائره ] ۱- (اِفا.) مؤنث غایر. ۲- (اِ.) گرمگاه. ۳- نیمروز.
(یَ) [ ع. غائط ] (اِ.) ۱- زمین پست. ۲- مدفوع انسان.
(یِ لِ) [ ع. غائله ] (اِ.) ۱- فساد، آشوب. ۲- آسیب، بلای ناگهانی.
(~. اَ یِ) [ ع – فا. ] (اِمر.) ابزاری که با آن غالیه را بر اندام میمالیدند.
