اسم

(عَ ضْ) [ ع. عضباء ] (اِ.)
۱- ماده شتری که گوشش شکافته باشد.
۲- لقب ناقه حضرت رسول (ص).

(عَ ضُ) [ ع. ]
۱- (اِ.) بازو.
۲- کنایه از: یار و یاور.

(عَ ضُ) [ ع. ] (اِ.) جِ عضله ؛ ماهیچه‌ها.

(عَ صَ بَ یا بِ) [ ع. عصبه ] (اِ.) خویشاوندان شخص از سوی پدر.

(عَ صْ) [ ع. ] (اِ.)
۱- غروب.
۲- روزگار، زمان، دوره.
۳- هر یک از تقسیمات یک دوره از تاریخ تمدن.
۴- سوره صدوسوم از قرآن کریم دارای سه آیه.

(عَ رِ) [ ع. عَشیرَه ] (اِ.) قبیله، خویشان و نزدیکان.

(عَ یَ) [ ع. عشیه ] (اِ.) آخر روز، غروب.

(عَ) [ ع. ] (اِ.) چوبدستی، دستواره. ؛~قورت دادن کنایه از: بسیار جدی و خشک بودن، نرمش نداشتن. ؛ ~ی دست کسی بودن کنایه از: تکیه گاه کسی بودن، نگه دار و مددکار کسی بودن.

(عَ بِ) [ ع. عصابه ] (اِ.)
۱- عمامه، دستار.
۲- گروه مردم.