اسم

عصبت

(عُ صْ بَ) [ ع. عصبه ] (اِ.) جمعیت، جماعت.

    عصبه

    (عَ صَ بَ یا بِ) [ ع. عصبه ] (اِ.) خویشاوندان شخص از سوی پدر.

      عصر

      (عَ صْ) [ ع. ] (اِ.)
      ۱- غروب.
      ۲- روزگار، زمان، دوره.
      ۳- هر یک از تقسیمات یک دوره از تاریخ تمدن.
      ۴- سوره صدوسوم از قرآن کریم دارای سه آیه.

        عشا

        (عَ) [ ع. عشاء ] (اِ.) شام، غذای شب.

          عشا

          (عِ) [ ع. عشاء ] (اِ.) اول شب، شامگاه. ؛~ ی ربانی دعا یا نماز ویژه مسیحیان.

            عشاق

            (عُ شّ) [ ع. ] (اِ. ص.) جِ عاشق.۱ – شیفتگان.
            ۲- یکی از دوازده مقام موسیقی ایرانی.

              عشاوت

              (عَ وَ) [ ع. عشاوه ] (اِمص.)
              ۱- تیرگی چشم، ضعف بینایی.
              ۲- شبکوری.

                عشایر

                (عَ یِ) [ ع. عشائر ] (اِ.) جِ عشیره ؛ قبایل، طوایف.

                  عشب

                  (عُ) [ ع. ] (اِ.)
                  ۱- گیاه، گیاه تر؛ ج. اعشاب.
                  ۲- یونجه وحشی.

                    پیمایش به بالا