اسم

عذاب

(عَ) [ ع. ]
۱- (اِمص.) شکنجه، آزار.
۲- (اِ.) درد و رنج.

    عذار

    (عِ) [ ع. ] (اِ.)
    ۱- خط ریش.
    ۲- در فارسی به معنی رخسار، چهره.
    ۳- لگام اسب.

      عذبه

      (عَ ذَ بِ) [ ع. عذبه ] (اِ.)۱ – شاخه درخت.
      ۲- خس و خاشاک.

        عذرت

        (عُ رَ) [ ع. عذره ]
        ۱- (اِمص.) بکارت، دوشیزگی.
        ۲- (اِ.) دسته موی، کاکُل.

          عذره

          (عَ ذِ رِ یا رَ) [ ع. عذره ] (اِ.)
          ۱- پلیدی، غایط.
          ۲- جایی که در آن کثافات دفع گردد.
          ۳- خرابه، ویرانه. ج. عذرات.

            عذوبت

            (عُ بَ) [ ع. عذوبه ]
            ۱- (مص ل.) گوارا بودن.
            ۲- (اِمص.) گوارایی.

              عده

              (عُ دِّ) [ ع. عده ] (اِ.) نک عُدَّت.

                عده

                (عِ دِّ) [ ع. عده ] (اِ.)
                ۱- شمار، شماره.
                ۲- روزهای حیض زن.
                ۳- مدت زمانی پس از طلاق یا فوت شوهر که زن نباید شوهر کند.

                  عدو

                  (عَ) [ ع. ] (اِ. ص.) دشمن، خصم. ج. اعداء.

                    پیمایش به بالا