(طِ) [ ع. ] (اِفا.) ۱- بوی خوش دهنده. ۲- دوست دارنده عطر، عطر دوست.
(طِ فَ) [ ع. عاطفه ] (اِ.) مهربانی، عطوفت.
(طِ فِ) [ ع. عاطفه ] (اِ.) مهر، محبت. نک عاطفت. ج. عواطف.
(یَ) [ ع. عاریه ] (اِ.) آن چه که داده یا گرفته شود به شرط بازگرداندن.
(یِ) [ ع. عاریه ] (اِ.) نک عاریت.
(زِ) [ ع. ] (اِفا.) ۱- نوازنده چغانه. ۲- سرودگوی.
(زِ) [ ع. ] (اِفا.) ۱- قصد کننده، اراده کننده، کوشش کننده. ۲- در فارسی: مسافر، رونده.
(ش) [ ع. ] (اِفا.) دل داده، دل باخته. ج. عشاق.
[ ع. عاشوراء ] (اِ.) روز دهم ماه محرم، روزی که امام حسین (ع) به شهادت رسید.
[ ع – فا. ] (اِمر.) عاشوربا؛ آش نذری که روز دهم محرم میپزند.
