اسم

(کِ) [ ع. ] (اِفا.) گوشه گیرنده، کسی که در مسجد یا هر جای دیگر برای عبادت گوشه بگیرد.

(لِ) [ ع. ] (اِفا.) دانا، دانشمند.

[ ع. ] (اِفا.) عفو کننده. ج. عفات.

(یَ) [ ع. عافیه ]
۱- (اِمص.) سلامت، تندرستی.
۲- رستگاری.
۳- پارسایی.
۴- مجازاً محافظه کاری.

(قّ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- ناخوش دارنده.
۲- آزاردهنده پدر و مادر.

(ق) [ ع. ] (اِفا.)
۱- از پی آینده.
۲- جانشین، قائم مقام.

(زِ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- قصد کننده، اراده کننده، کوشش کننده.
۲- در فارسی: مسافر، رونده.

(ش) [ ع. ] (اِفا.) دل داده، دل باخته. ج. عشاق.