عازف
(زِ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- نوازنده چغانه.
۲- سرودگوی.
(دِ لِ یا لَ) [ ع. عادله ] (اِفا.) مؤنث عادل. ؛حکومت ~ حکومتی که اساس آن بر عدل باشد. ؛قیمت ~ قیمت متعارف به نرخ معمول بازار.
(یَّ یا یُِ) [ ع. عادیه ] (اِفا. اِ.)
۱- مؤنث «عادی»؛ متجاوزه، متعدیه.
۲- جماعتی که مستعد قتال باشند.
۳- بعد، دوری.
۴- شغلی که مرد را از هر کار باز دارد.
۵- ظلم، شر.
(رِ) [ ع. ]
۱- (اِفا.) عرض کننده.
۲- سالار، لشکر و سپاه.
۳- شکایت کننده، شاکی.
۴- (اِ.) چهره، رخسار.
۵- پیشامد، حادثه.