اسم

طغراء

(طُ) [ ع. ] (اِ.)
۱- نوعی خط که به شکل منحنی بالای نامه‌ها و فرمان‌ها نوشته می‌شد و حکم امضای پادشاه را داشت.
۲- فرمان، منشور.

    طریقت

    (طَ قَ) [ ع. طریقه ] (اِ.)
    ۱- روش، سیرت.
    ۲- مسلک.
    ۳- سیرت اهل سلوک.

      طزر

      (طَ زَ) [ معر. ] (اِ.)
      ۱- قصر.
      ۲- خانه زمستانی.

        طرفین

        (طَ رَ فِ) [ ع. ] (اِ.) دوطرف، دو جانب.

          طرق

          (طُ رُ) [ ع. ] (اِ.)جِ طریق ؛ راه‌ها، روش‌ها.

            طرقه

            (طَ رَ قِّ) (اِ.) = ترقه: نوعی بازیچه برای بچه‌ها حاوی مقداری باروت که با آتش زدن منفجر شده و صدای زیادی می‌دهد.

              Scroll to Top