اسم

(صُ لَ) [ ع. ] (اِ. ص.) جِ صلیح ؛ نیکو – کاران.

(صَ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) ریختن موهای جلوی سر.
۲- (اِمص.) بی مویی جلوی سر.

(صَ لَ) [ ع. ] (اِمص.) خودپسندی.

(صَ) [ ع. ] (اِمص.)
۱- بریدگی، قطع (گوش و بینی).
۲- در علم عروض اسقاط وتد مفعولات است، «مفمو» بماند. «فع لن» به جای آن بنهند و فع لن چون از مفعولات خیزد، آن را «اصلم» خوانند.

(صَ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) نیکی کردن.
۲- نیک شدن.
۳- آشتی کردن.
۴- (اِمص.) نیکوکاری.

(صَ یَّ) [ ع. صلاحیه ]
۱- (مص ل.) شایسته بودن.
۲- (اِمص.) شایستگی.