اسم

صلب

(صُ) [ ع. ]
۱- (ص.) سخت، محکم.
۲- درشت.
۳- قوی.
۴- (اِ.) استخوان‌های پشت، کمر.
۵- مجازاً نطفه.

    صلبوت

    (صَ) [ معرب. سر ] (اِ.) روز جمعه‌ای که عیسی را بر دار کردند؛ جمعه الصلبوت.

      صلبیه

      (صُ بِ یَّ) [ ع. صلبیه ] (اِ.) سفیدی چشم، پرده‌ای سفید و کدر در چشم که از الیاف محکم ساخته شده و قسمت اعظم کره چشم را احاطه کرده‌است.

        صلت

        (ص لَ) [ ع. صله ]
        ۱- (مص م.) عطا دادن.
        ۲- (اِمص.) بخشش، انعام.
        ۳- (اِ.) جایزه.

          صلح

          (صُ) [ ع. ]
          ۱- (مص ل.) آشتی کردن.
          ۲- (اِمص.) آشتی، دوستی.
          ۳- (اِ.) عقدی که دو طرف در مورد بخشیدن چیزی یا گذشتن از حقی در مقابل هم تعهد می‌کنند. ؛ ~نامه قراردادی که بین دو طرف جنگ یا دعوا نوشته یا شرایط تحت جنگ در آن قید می‌شود.

            صلحاء

            (صُ لَ) [ ع. ] (اِ. ص.) جِ صلیح ؛ نیکو – کاران.

              صلصله

              (صَ لْ صَ لَ یا لِ) [ ع. صلصله ] (اِ.)
              ۱- صدای جرس.
              ۲- صدای به هم خوردن زیور یا آهن و زنجیر.

                صلع

                (صَ) [ ع. ]
                ۱- (مص ل.) ریختن موهای جلوی سر.
                ۲- (اِمص.) بی مویی جلوی سر.

                  پیمایش به بالا