اسم

صقیل

(صَ) [ ع. ]
۱- (ص.) زدوده شده، جلا یافته.
۲- (اِ.) شمشیر زدوده.

    صک

    (صَ) [ معر. ] (اِ.)
    ۱- چک، برات.
    ۲- نامه، قباله ؛ ج. اصک، صکوک، صکاک. ؛لیله ~ الف – شب برات، شب نیمه شعبان. ب – نوشتن چک را.

      صلابت

      (صَ بَ) [ ع. صلابه ]
      ۱- (مص ل.) سخت و استوار شدن.
      ۲- (اِمص.) استواری.
      ۳- مهابت.

        صلات

        (صَ) [ ع. ] (اِ.) = صلاه. صلوه:
        ۱- نماز.
        ۲- دعا. ؛ ~ ظهر نماز ظهر.

          صفوت

          (صَ وَ) [ ع. صفوه ]
          ۱- (ص.) خالص، ناب.
          ۲- برگزیده.
          ۳- (اِمص.) خلوص.

            صفوف

            (صُ) [ ع. ] (اِ.) جِ صف ؛ رده‌ها، رسته‌ها.

              صفیحه

              (صَ حَ) [ ع. ] (اِ.)
              ۱- شمشیر پهناور.
              ۲- سنگ پهن.
              ۳- روی پهن هر چیزی.

                صفیر

                (صَ) [ ع. ] (اِ.)۱ – بانگ و فریاد.
                ۲- سوت.

                  پیمایش به بالا