حرف

ج

(حر.) یکی از حروف صامت، ششمین حرف از الفبای فارسی است که در حساب ابجد برابر عدد ۳ می‌باشد. گاهی به «ز» و گاهی به «گ» تبدیل می‌شود.

    ث

    (حر.) پنجمین حرف از الفبای فارسی است که در حساب ابجد برابر ۵۰۰ می‌باشد. این حرف در واژه‌های فارسی وجود ندارد. اما در اوستایی و پارسی باستان وجود داشته.

      تا

      [ په. ] (حر رب.) به معانی:
      ۱- اگر، مگر.
      ۲- همین که، بی درنگ.
      ۳- عاقبت.
      ۴- زنهار، مبادا.

        ت

        (حر.) چهارمین حرف از الفبای فارسی که در حساب ابجد برابر عدد ۴۰۰ می‌باشد.

          پ

          (حر.) سوّمین حرف از الفبای فارسی و از حروف صامت است.

            به

            (بِ) (حراض.)
            ۱- به وسیله، توسط.
            ۲- سوگند، قَسم مانند: به خدا، به جان تو.
            ۳- به سویی، به طرف.
            ۴- برای، به خاطر.
            ۵- بر روی، بر.

              پیمایش به بالا