اسم مصدر

زیغ

(زَ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) میل کردن.
۲- میل کردن به سوی پستی و شک.
۳- میل کردن از حق.
۴- (اِمص.) انحراف از راه راست.
۵- شک، ریب.

    زین

    (زَ یا زِ یْ) [ ع. ]
    ۱- (مص ل.) آراستن.
    ۲- (اِمص.) نیکویی.

      زینت

      (نَ) [ ع. زینه ] (اِمص.) آرایش، آن چه با آن آرایش کنند.

        زهه

        (زِ هَ یا هِ) (اِمص.) به دست آوردن نتیجه از درآمیختن نر و ماده ؛ نتاج، تخم گیری.

          زهادت

          (زَ دَ) [ ع. زهاده ]
          ۱- (مص ل.) زهد ورزیدن، رغبت نکردن به دنیا.
          ۲- (اِمص.) بی میلی به جهان، پرهیزگاری، پارسایی.

            پیمایش به بالا