مصدر

( اِ ) [ ع. ] (مص م.)۱ – نیست کردن، نابود کردن.
۲- گذراندن تیر از هدف.
۳- شناختن در رفتار.

(اِ دِ) [ ع. ] (مص ل.) انبوه شدن، انبوه جمعیت، مزاحمت، تزاحم. ج. ازدحامات.

( اِ ) [ ع. ]
۱- (مص م.)زیاد کردن، افزودن.
۲- (مص ل.) افزون شدن.

(اِ دِ) [ ع. ] (مص م.) زن گرفتن، شوهر کردن.

( اِ ) [ ع. ] (مص م.)
۱- از جا برکندن، از جا برانگیختن.
۲- بریدن.
۳- فرستادن.
۴- بی آرام ساختن.
۵- راندن.

( اِ ) [ ع. ] (مص م.) لغزاندن، لرزاندن.

( اِ ) [ ع. ] (مص م.) قصد کردن، دل بر کاری نهادن.

(~. اُ دَ) (مص ل.)
۱- خراب شدن.
۲- کارآیی را از دست دادن، فلج شدن.

(~. شُ دَ) (مص ل.) نک از کار افتادن.

(اِ حَ) [ ع. ازاحه ] (مص م.)
۱- دور کردن.
۲- زایل کردن.
۳- (مص ل.) رفتن، دور شدن.