تنه

(تَ نِ) (اِ.)
۱- تن، بدن.
۲- ساقه درخت.

    تنها

    (تَ)
    ۱- (ص.) یگانه، بدون همراه و همدم.
    ۲- (ق.) فقط.

      تنو

      (تَ نُ) (اِ.) نیرو، توانایی.

        تنور

        (تَ) (اِ.) محل پختن نان در خانه یا نانوایی.

          تنوره

          (تَ رِ) (اِ.)
          ۱- دودکش، لوله حلبی که روی سماور گذارند تا دود را خارج کند.
          ۲- سوراخ بالای آسیا که آب از آن روی پره‌های آسیا ریزد.

            تنوز

            (تَ نُ) (اِ.) شکاف، چاک، تنوزه هم گویند.

              پیمایش به بالا