آهنگر

(~. گَ) [ په. ] (اِ. ص.) کسی که پیشه اش ساختن آلات و ادوات آهنی است، حداد.

    آهنگساز

    (هَ)(اِ. ص.) سازنده آهنگ، موسیقی – دانی که آهنگ بساز د.

      آهنین

      (هَ) (ص نسب.)
      ۱- آهنی، از جنس آهن.
      ۲- (کن.) بسیار توانا و قوی.

        آهو

        [ په. ]
        ۱- (اِ.) عیب، نقص.
        ۲- بیماری، مرض.
        ۳- (ص.) بد، ناپسند.

          آهو

          [ په. ] (اِ.) جانوری از خانواده تهی – شاخان، جزو راسته نشخوارکنندگان که اقسام مختلف دارد و عموماً دونده بسیار سریع و چابک و دارای دست و پای بلند و چشمان زیباست، غزال، مارال. ؛ پشت ~بسته بودن کنایه از: دور از دسترس بودن.

            آهوانگیز

            (اَ) (ص فا.) کسی که شکار را به سوی شکارچی هدایت می‌کند.

              پیمایش به بالا