[ تر. ] (اِمر.) کسی که خبر یا حکمی را با صدای بلند در کوچه و خیابان به گوش مردم می‌رساند.

(کِ یا کَ) (ص فا.) کسی که به آواز بلند مردم را به امری دعوت کند، جارزن، جارکشنده.

(اِمر.) جاروب، درمنه.

(اِمر.) = جاروب: وسیله‌ای برای رُفتن خاک و خاشاک که از گیاه مخصوص جارو درست کنند. ؛~ برقی دستگاهی برقی دارای صفحه برس و لوله‌ای بلند و محفظه خالی که خاک و خاشاک را درون خود می‌مکد.

(رُ) (اِ. ص.)
۱- بداختر.
۲- سال قحطی و سختی.

(اِ.) (عا.) دو زن که همسرِ دو برادر باشند.

(شُ دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) روان شدن.