(~. اَ تَ) (مص ل.) آخرین حرکت فرد محتضَر پیش از مرگ.

(~. تَ)(مص ل.) قدرت پرگویی داشتن، پرگویی کردن.

(~. زَ دَ) (مص ل.)
۱- پرحرفی کردن.
۲- سخن بسیار گفتن برای پایین آوردن قیمت چیزی.

(اِمر.) قلابی باشد که بدان چیزی را که به چاه افتد برآرند.

(ص فا.) = چاخو: کسی که پیشه اش کندن چاه یا لاروبی کاریز یا تنقیه مستراح است، مقنی، چاه کن.

(اِصت.)
۱- ناله و زاری.
۲- سر و صدای پرنده‌ای کوچک مانند گنجشک هنگامی که پرنده دیگر به او حمله کند یا کسی به لانه او تجاوز نماید تا بچه اش را بگیرد.