چاوش
(وُ) [ تر. ] (ص. اِ.)
۱- پیشرو لشکر و قافله.
۲- کسی که پیشاپیش قافله یا کاروان زایران حرکت کند و آواز خواند.
۳- حاجب.
(وُ) [ تر. ] (ص. اِ.)
۱- پیشرو لشکر و قافله.
۲- کسی که پیشاپیش قافله یا کاروان زایران حرکت کند و آواز خواند.
۳- حاجب.
(اِ.) مأخوذ از چینی، درختی است کوچک دارای برگهای سبز و دندانه دار. گلهایش سفید و معطر در جاهای معتدل و مرطوب میروید. برگهایش را هر سال میچینند و در ماشینهای مخصوص تخمیر و خشک میکنند و سپس آن را دم کرده و مصرف میکنند. ؛ ~ قندپهلو (دیشلمه) چایی که آن را شیرین نکردهاند و با حبه قند نوشیده میشود. ؛ ~ فوری پودری که با حل کردن در آب جوش به صورت چای آماده درآید. ؛ ~کیسهای خرده چای خشک که درون کیسه نازک کوچکی جای دارد و برای استفاده آن را در آب جوش اندازند.
(نِ) (اِمر.) محلی برای عرضه چای و نوشیدنیهای معمولی دیگر و غالباً به همراه قلیان و غذا به مشتریان در مکانهای عمومی.