چگال

(چَ) (اِ. ص.)
۱- سختی و به هم پیوستگی جسمی.
۲- هر جسمی که ذرات آن در هم فشرده باشد.

    چگر

    (چُ گُ) [ تر. ] (اِ.) نک چگور.

      چگل

      (چِ گِ) (اِ.) گل و لای، لجن.

        چگلی

        (چِ گِ) (ص نسب.) زیباروی، منسوب به شهر چگل که زیبارویانش معروف بودند.

          چگور

          (چُ) [ تر. ] (اِ.) نوعی ساز سیمی ساده که بین روستاییان و ترکان و ترکمانان رواج دارد و نوازنده آن را «عاشق» می‌نامند.

            چگونه

            (چِ نِ یا نَ) [ په. ] = چه گونه:
            ۱- (ادات استفهام) از چه نوع، در چه وضع.
            ۲- (ادات تعجب) چه جور، چه طور¿

              چل

              (چِ) (ص.)
              ۱- کم عقل، نادان.
              ۲- دیوانه، مجنون.

                چل

                (چُ) (اِ.) = چول. چر: آلت تناسل مرد، نره.

                  پیمایش به بالا