(اِمر.) عصا.

(پَ بِ) (اِمر.) نوعی چوب سبک که از پوست درختان مخصوص به اندازه‌های مختلف سازند، و برای بستن سر بطری و مانند آن به کار برند.

(زَ دَ) (مص م.)
۱- کتک زدن.
۲- (عا.) قیمت گذاشتن و تقویم اجناس از طریق حراج. ؛~ حراج چیزی را زدن آن راحراج کردن یا بسیار ارزان فروختن.

(لِ) [ فا – ع. ] (ص. اِ.)
۱- چوب – رختی.
۲- وسیله‌ای به شکل میله‌ای منحنی متصل به قلاب برای آویزان کردن لباس.

(ص فا.)
۱- کسی که کارش خرید و فروش گوسفند است ؛ گله دار.
۲- اصطلاحاً قپاندار.

(دَ) (اِمر.) عصا.

(دَ) (ص نسب.) چوبدست.

(بَ. زَ)(ص مر.)۱ – دُهُل زن، طبل زن.
۲- مهتر پاسبانان.

(کَ دَ) (مص م.) (عا.) شرمنده ساختن، خجالت دادن.