حشا
(حَ) [ ع. ] (اِ.) درون، اندرون.
(حَ شَ) [ ع. ] (اِ.) جِ حشره ؛ رده بزرگی از بندپاییان که به واسطه داشتن شش پا از بندپاییان دیگر متمایزند، بدین جهت آنها را شش پاییان نیز نامیدهاند.
(~. کُ) [ ع – فا. ] (اِمر.) هر یک از مواد سمی به شکل گرده یا محلول یا گاز که برای از بین بردن حشرات به کار رود.
(حَ شْ فِ یا فَ) [ ع. حشفه ] (اِ.)
۱- ریشههای گیاه که پس از درو در زمین باقی ماند.۲ – قسمت انتهای قدامی آلت مرد که کمی حجیم تر از تنه میباشد.