(حَ کَ یَّ) [ ع. حکمیه ] (مص جع.) میانجی گری، داوری.
(حِ کَّ) [ ع. حِکَّه ] (اِ.) خارش.
(حُ مَ) [ ع. حکومه ] (مص ل.) ۱- حُکم دادن، فرمان کردن. ۲- فرمانروایی.
(حَ) [ ع. ] (ص.) ۱- دانشمند. ۲- فیلسوف. ۳- طبیب. ج. حکماء.
(~.) [ ع – تر. ] (ص مر.) پزشک، رییس پزشکان.
(حَ لّ) [ ع. ] (مص م.)۱ – گشودن، باز کردن. ۲- گداختن.
(حِ لّ) [ ع. ] (مص ل.)حلال شدن، حرمت.
(حَ. کَ دَ) [ ع – فا. ] (مص م.) ۱- گشودن. ۲- آمیختن.
(حَ لّ) [ ع. ] (ص فا.) پنبه زن، نداف.
(حَ لّ) [ ع. ] (ص.) آن که قسم بسیار یاد کند، بسیار سوگند خورنده.