(حُ. فَ) [ ع – فا. ] (ص فا.) حکمران.
(حُ) [ ع. ] (اِ.) ۱- امر، فرمایش. ۲- داوری، قضاوت. ۳- منشور، فرمان.
(حَ کَ) [ ع. ] (ص.) داور.
(حِ کَ) [ ع. ] (اِ.) جِ. حکمت ؛ اندرزها، پندها.
(حُ مَ نْ) [ ع. ] (ق.) ظاهراً، به احتمال قوی.
(حُ کَ) [ ع. ] (اِ.) ج. حکیم.
(حِ مَ) [ ع. حکمه ] (اِمص.) ۱- علم، دانش. ۲- راستی، درستی. ۳- کلام موافق حق.
(حُ) [ ع – فا. ] (ص فا.) حاکم، والی.
(~.) [ ع – فا. ] (حامص.) حکومت، فرمانروایی.
(حُ فَ) [ ع – فا. ] (حامص.) حکمرانی.
