خبل

(خَ بَ) [ ع. ] (اِمص.)
۱- دچار جنون شدن.
۲- فلج شدن.

    خبل

    (خَ) [ ع. ]
    ۱- (مص م.) فاسد کردن، تباه کردن.
    ۲- (اِمص.) فساد، تباهی.

      خبیئه

      (خَ ئِ یا ئَ) [ ع. خبیئه ] (ص. اِ.) پنهان، مخفی.

        خبیث

        (خَ) [ ع. ] (ص.)
        ۱- پلید، ناپاک.
        ۲- بد سیرت. ج. خبثاء.

          پیمایش به بالا